Aansprakelijkheid van stagiairs, een “tweesnijdend zwaard”

18 januari 2017

Vóór 1 september 2015 kon elke stagiair aansprakelijk worden gesteld voor zijn lichtste fout; hij kende minder bescherming dan een gewone werknemer. Sedertdien werd – in het belang van de leerling-stagiair – decretaal geregeld dat ook een stagiair alleen persoonlijk aansprakelijk kan worden gesteld in geval van opzet, zware fout of gewoonlijk voorkomende lichte fout. De stagegever draagt, als aansteller van de stagiair, de aansprakelijkheid voor diens fouten, en bijgevolg ook de financiële gevolgen ervan. De aanstellersaansprakelijkheid van de stagegever rust op het stagebedrijf wanneer een school een stagiair uitzendt, maar ze rust op de school wanneer ze zelf stagiairs (lerarenopleiding) ontvangt. De stagegever is niet verplicht hiervoor een verzekering af te sluiten. Vele stagegevers hebben dit in hun hoedanigheid van werkgever van hun ‘gewone’ werknemers echter al wel gedaan; vaak zijn ook andere aangestelden (zoals stagiairs) gedekt. Scholen gaan dit best na. Is dit niet het geval, dan doen ze er goed aan om bij hun verzekeringsmaatschappij een uitbreiding te bedingen tegen geen of een zo laag mogelijke meerkost. Dat scholen zich wegens een oplopende meerkost minder open zouden stellen voor stagiairs (lerarenopleiding), zou een spijtige zaak zijn.
Meer informatie bij Karolien Billen.